Roodnoot'un tarihi

Çiftlik evimiz 1880 yılında inşa edildi. Eski sahipleri Door ve Toon, isimlerini tersine çevirme fikrine kapıldı ve böylece Roodnoot ortaya çıktı. Burada çiftçilik yapan son aile Hamoen ailesiydi.

Bir çiftlik işletmesi

1880'den itibaren çiftlik bir süt sığırcılığı işletmesiydi. Burada geçen yüzyılın ilerleyen dönemlerine kadar çalışıldı. Binada, ineklerin barındırıldığı ve sağıldığı ahırın üzerinde, teras girişinin yanındaki orijinal işçi odalarını hâlâ görebilirsin — bu da kışın sıcaklık sağlardı. Ayrıca burada peynir yapılıp satılırdı.

Çöküş

Çiftlik evi yavaş yavaş yollar ve demiryoluyla çevrelendi. 1975'te bu noktadan günde yaklaşık 40.000 tren yolcusu ve sürücü geçiyordu. Bu, çiftçilik işletmesinin sonunu getiren yavaş ama amansız bir süreçti.

Roodnoot At Çiftliği

Çiftlikte sadece inek değil, at da yetiştiriliyordu. Belirli bir anaç hattıyla yetiştiricilik yapma fikri 1935'te ortaya çıktı — Roodnoot soyunun başlangıcı buydu. 1975'ten itibaren tüm torunlar isimlerine ek olarak Roodnoot adını aldı. Hâlâ yeni Roodnootlar doğuyor.

Roodnoot Tiyatrosu

At çiftliği Putten'e taşındı ve Ocak 2010'da şehir çiftliğine dönüştürülen Rood|Noot açıldı. Burada bir grup sanatçı yaşadı ve sonunda belediyenin desteğiyle bir tiyatro hayata geçirildi.

Plandan gerçeğe

2021'de Utrecht Belediyesi Anıtlar Dairesi tarafından onaylanan tadilata nihayet başlanabildi. Rood & Noot çiftliği belediye tarafından tescilli bir anıt olduğu için, önce Roodnoot'ta hâlâ korunan çeşitli özgün detaylar hakkında mutabakata varılması gerekti. Örneğin arka cepheye bakan yüksekçe odacıkları düşün — altlarındaki ineklerin sıcaklığıyla ısınan ve personelin uyuduğu işçi odalarını. Su ocağı ve saman depoları da bozulmadan kaldı. 1950'lerde örülerek kapatılan saman ambarı ise şimdi bira fabrikası olarak kullanılıyor.

Tadilat

Mutfak ve kiler hâlâ özgün işlevlerini sürdürüyor, ahır ise şimdi restoran-kafe olarak kullanılıyor. Eski günlük oturma odası artık tuvalet olarak kullanılıyor — erkekler tuvaletindeki şömine, bu oturma odasından günümüze kalan güzel bir detay.

Restoranın düzeni mümkün olduğunca olduğu gibi bırakıldı. Her iki taraftaki yükseltilmiş bölümler korundu — ineklerin bir zamanlar barındırılıp sağıldığı yerler burasıydı.